دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ ۲۲:۳۱
برادری و برابری؛ تکافل اجتماعی، نظام سازی اجتماعی

دومین نشست عمومی یاران جدید در تاریخ ۲۷ آذرماه، با ارایه گزارشی از فعالیت ها و مباحثات هسته مردمی سازی و همچنین تبیین پشتوانه روایی و قرآنی نظریه تکافل اجتماعی، توسط جناب آقای محمدرضا آرام برگزار شد.

تکافل اجتماعی نظریه ای است برای تأمین نیازها در جامعه اسلامی. دین مبین اسلام قبل از هر چیز افراد را تشویق به تأمین نیازها توسط خود فرد می کند. حال اگر فردی به هر دلیلی نتوانست نیازهای شخصی خویش را تأمین کند آنگاه پای نظریه تکافل اجتماعی به میان می آید.
اسلام با تأکید و تقویت نهادهای موضوع تکافل -همچون خانواده، خویشاوندان، عشیره، همسایه، دوستان و برادران دینی- تعاملات و روابط نزدیک میان دیگرانی را ایجاد کرده است که در برابر یکدیگر احساس مسئولیت کرده و به تأمین نیازها و حل مشکلات یکدیگر می پردازند. البته تمام این نهادها تجلی ای از تجلیات نهاد ولایت هستند که به عنوان مصداق اتم و اکمل این نهادها عمل می کند.
نظریه تکافل اجتماعی شکاف میان دولت و فرد را پر می کند. در دوران مدرن و با حاکمیت ارزش های لیبرال دموکراسی و فردگرایی به عنوان هسته اصلی این نظریه، نهادهای موضوع تکافل تضعیف شده و دولت مدرن یا به تنهایی متکفل کارکردهای این نهادها شده است یا اینکه به نهادسازی های مصنوعی در این باب دست زده است.
کارنامه دولت مدرن در این زمینه عجز از تأمین کامل نیازهای مادی و بی توجهی به نیازهای غیرمادی بوده است. اما نهادهای موضوع تکافل دارای کارکردهای بی بدیل حمایتی ، نظارتی، حکومتی و دیپلماتیک هستند.
در پایان این نشست نظریه تکافل اجتماعی مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
اعتراف به وجود کژکارکردها در نهادهای موضوع تکافل و لزوم کنترل آن
لزوم کنار گذاشتن تصور مدرن از نهاد دولت و بازتعریف آن
تأکید بر یافت ولایت از خلال روابط ایمانی
اصالت بخشی به جامعه و امام و امّت
 از مهمترین نکات مستمعین برای تقویت نظریه تکافل اجتماعی بود.
هسته مردمی سازی