دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ ۰۹:۰۰
یادها و نام هایی از مالزی
قسمت یکم: دانشگاه اینسیف

آقای علی مصطفوی، پژوهشگر مرکز رشد، در سال ۹۴ به همراه دیگر پژوهشگر مرکز رشد، آقای مجید کریمی، به مدت یک ترم دانشجوی میهمان دانشگاه اینسیف مالزی بودند. به درخواست کانال جامع مرکز رشد، ایشان چند تصویر از این تجربه را با ما به اشتراک گذاشتند.

ایران ایر، ماهان و هواپیمایی امارت. اینها گزینه های من و مجید بود برای انتخاب پرواز از تهران به کوالالامپور. این آژانس و آن آژانس رفتیم، مشورت گرفتیم، بالا و پایین کردیم و در نهایت بلیط رفت و برگشت هواپیمایی ماهان نصیبمان شد.
۸ محرم شروع سفر بود. شب از تهران راه افتادیم و صبح فرودگاه کوالالامپور به ما سلام کرد. ویزای دانشجویی مان باعث شد بیشتر از سایر مسافرین معطل بمانیم. قبلا از همه مدارک یک پرینت گرفته بودیم تا با توصیه تجربه دارها اینجا گیر نکنیم. اما باز گیر کردیم! کل فرایند فرودگاه تا دانشگاه را هم روی یک برگه نوشته بودیم تا سردرگم نشویم اما شدیم!
تلفن همراه را روشن کردم تا به خانواده سلامتی ام را خبر دهم، پیامکی از طرفشان آمد: و هو معکم این ما کنتم … .
دکتر زینت بخش، از فارغ التحصیلان قدیمی دانشگاه امام صادق علیه السلام، و ساکن کوالالامپور قرار بود یاور ما در این یک ترم تحصیل در غربت باشد؛ استرس سردرگمی در فرودگاه کشور غریب باعث شد معتقد شویم که پول چرک کف دست است و به قیمت گزاف سیم کارت هات لینک از شعبه فرودگاهش بخریم و تماس با دکتر زینت بخش که بیاید به یاری مان… .
قبلا از ایران با کارگزار اجاره پانسیون هماهنگ کرده بودیم. مسئول اجاره پانسیون پیرزنی چینی بود با دقتی مثال زدنی. یک سوئیت با وسایل شد خانه موقت ما. کل فرایند اجاره کردن یک عدد خانه، یک ساعت طول کشید. بدون بروکراسی و پیچیدگی های بازار دلالان خانه در ایران. بلافاصله باید می رفتیم سر کلاس بازار سرمایه اسلامی، دانشگاه اینسیف. با ماشین دکتر زینت بخش تا دانشگاه ۱۰ دقیقه فاصله بود. حساب کردم با پای پیاده شاید بشود ۲۰ دقیقه ای هم رفت. دانشگاه اینسیف (Inceif) در خیابان Lorong Universiti A و جنب MAHSA university بود. نبش بلوار دانشگاه هم یک شعبه از رستورانهای زنجیره ای KFC بود که بعدتر فهمیدم پیش راننده تاکسی ها از دانشگاه مشهورتر است!
دانشگاه اینسیف، بال آموزشی بانک مرکزی مالزی در زمینه #مالی_اسلامی است و فقط رشته مالی اسلامی و گرایش هایش در مقاطع ارشد و دکتری تدریس می شود. تاسیس سال ۲۰۰۵ و با نیت دستیابی مالزی به جایگاه برتر در زمینه مالی اسلامی و تبدیل شدن به یک مرکز بین‌المللی مالی اسلامی در جهان. به زبان خودمان دستیابی به مرجعیت دانش در زمینه مالی اسلامی. استاد بزرگشان هم دکتر عباس #میرآخور، استاد مشهور ایرانی است. اینسیف از دانشگاه امام صادق علیه السلام کوچکتر است اما شباهت ها بین این دو فراوان است. رویکرد آموزشی در اینسیف هم تدریس دروس #معارف_اسلامی همراه دروس تخصصی یا “درون رشته ای موازی” بود. این یعنی در لیست دروس دانشجویانش دروس اصول فقه، فقه معاملات، اقتصاد اسلامی، قرآن و اقتصاد هم بود. دروس تخصصی اش هم با پسوند اسلامی. مانند بازار سرمایه اسلامی، مدیریت ریسک اسلامی، مدیریت پورتفولیوی اسلامی.
نصف دانشجویان اینسیف بین المللی بودند. حدوداً از ۳۰ کشور مختلف. از انگلیس و بوسنی گرفته تا سنگال و سومالی تا اردن و عمان و یمن تا قزاقستان و ترکیه و افغانستان تا سنگاپور، همسایه شان. یک جهان اسلام کوچک ذیل پرچم دانشگاه. با جوی بسیار صمیمی و دوستانه میان دانشجویان. مثل دانشگاه امام صادق علیه السلام البته از جنبه صمیمی بودن دانشجویانش نه بین المللی بودنشان. قبلاً ۱۵ هزار دانشجوی ایرانی در مالزی بودند که سال ۹۴، یک سوم شده بودند. یعنی ۵ هزار دانشجو. در مقابل، کمتر از ۵۰ مالزیایی در ایران در حال تحصیل بودند. این حد از تفاوت عذاب می دهند آدمیزاد را.
هر روز صبح زود می رفتیم دانشگاه. تا ۱۰ شب دانشگاه بودیم. مثل دانشجوهای درس خوان با سرویس دانشگاه می رفتیم و برمی گشتیم. هم از عوارض تحصیل به زبان خارجی بود و هم محیط دانشگاه برای مطالعه محیط مناسبی بود. در دانشگاه اتاقک های شیشه ای (Syndicated room) برای مباحثه دانشجویان بود که مورد استقبال دانشجویان بود. به خصوص از سوی من و مجید. بگذریم از پایگاه داده دانشگاه که سالانه حدود ۱۰۰ هزار دلار هزینه آن می شد. و بگذریم از لابی دانشگاه که عصرها قهوه و بیسکویتش برای دانشجویان به راه بود و تبدیل می شد به محل گعده علمی و سیاسی دانشجویان.
علی مصطفوی پژوهشگر مرکز رشد