یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶ ۱۹:۴۵
برگزاری برنامه با عنوان:
لایحه بودجه ۹۷، بیم و امید

اولین بودجه در دولت تدبیر و امید که با تفکرات تیم اقتصادی جدید دولت تدوین شده است، به مجلس ارائه گردید. بودجه ای که  دارای بیم و امید است.

البته برای تحلیل دقیق تر بودجه باید صبر کرد تا مجلس نیز نظرات خود را اعمال نموده و پس از تصویب و طی مراحل قانونی، می توان تحلیل جامع تر و دقیق تری بر روی متن قانون بودجه سال ۹۷ داشت. لیکن در حد لایحه پیشنهادی ذکر چند نکته مهم است.
۱- از جمله نکات امیدوارکننده بودجه، تدوین آن بر اساس رویکرد بودجه ریزی عملیاتی است. رویکردی که در صورت استقرار و پایبندی به اجرای آن، می تواند تحولات بسیار مهمی را در ساختار بودجه ریزی کشور ایجاد کند.
۲- نگاه استانی به بودجه نکته مثبت دیگر آن است. اصولاً افزایش منطقی اختیارات استان در راستای فعالسازی ظرفیت های بومی هر منطقه و حرکت به سمت توسعه پایدار در جهت افزایش توان کشور و در جهت حفظ امنیت ملی بسیار حائز اهمیت است.
۳- توجه به ضرورت تمرکز ردیف های بودجه در راستای ایجاد شفافیت و پاسخگویی نیز مهم و تاثیرگذار خواهد بود.
۴- تلاش جهت منطقی کردن فرآیند یارانه ها نیز در صورت اجرای صحیح می تواند به رفع بسیاری از مشکلات میان و بلند مدت کشور بینجامد.
۵- در کنار این نکات مثبت، مطالعه برخی از تبصره های پیشنهادی حاکی از آن است که مشکل اصلی نظام بودجه ریزی کشور یعنی ضعف در استقرار نگاه سیستمی در تدوین بودجه و تعیین منابع درآمدی و مخارج هزینه ای بدون توجه به آثار و تبعات آن ها، هنوز وجود دارد. تمرکز بر منابع سهل الوصول تر درآمدی بدون توجه به آثار روانی و اجتماعی آن ها برخی از این مواردند.
۶- به نظر می رسد در تدوین برخی از تبصره های موجود بودجه، در عمل و نه در حد کلام، اگر نگوئیم اصلاً توجهی به رعایت قانون برنامه ششم و همچنین سیاست های اقتصاد مقاومتی نشده است، باید بگوئیم به آنها کم توجهی شده است. بعنوان نمونه میزان هزینه های دولت همچنان رقم بالائی است و اهتمام دولت به اعطای یارانه تولید و صنعت در قبال کاهش پرداخت یارانه مستقیم و یا  توجه به مسائل زیربنایی و مهمی همچون کاهش جدی و محسوس تصدی گری بخش دولتی در قبال افزایش حضور اثرگذار و محسوس بخش خصوصی و تعاونی همچنان کم رنگ است.