چهارشنبه ۰۹ فروردین ۱۳۹۶ ۱۲:۰۰
کجا و با چه کسانی زندگی کنیم؟ قسمت پنجم

حضرت امیر سلام الله علیه ما را از همراهی با کسانی برحذر داشته اند که از نظر مردم و افکار عمومی وضع خوبی ندارند و مرتکب اعمالی می شوند که جامعه نمی پسندد.

ناگفته پیدا است که مقصود از عرف و جامعه، عرف متشرعه و جامعه متدینین است. اجتناب از اعمالی که در نگاه چنین عرف و جامعه ای زشت و زننده محسوب می گردد، ضروری است؛ وگرنه ممکن است در میان برخی مردم بی مبالات و جوامع بیگانه از فرهنگ دینی انجام برخی مستحبات و حتی واجبات یا ترک برخی گناهان نیز عجیب و غیر قابل قبول به نظر برسد. آنها ملاک و معیار نیستند.
در انتهای این عبارت، امام علیه السلام دلیل لزوم برحذر بودن از دوستی با چنین کسانی را هم ذکر فرموده اند. دلیلش این است که:« فَإِنَّ الصَّاحِبَ مُعْتَبَرٌ بِصَاحِبِهِ»: چون دوست را با دوست می سنجند و کار او را به وی نسبت می دهند.
وقتی انسان همراه کسانی می شود که دارای بینش ضعیف و فکر علیل هستند و نیز مردم نسبت به وی قضاوت خوبی ندارند و کارهایش را زشت می شمارند، همین قضاوت را نسبت به او هم پیدا می کنند؛ ضمن آنکه همنشینی مستمر باعث می شود که واقعاً هم اندیشه این فرد نیز کوته و ارتکاب خلاف عرف برایش عادی گردد.
( برگرفته از جلسات تفسیر نهج البلاغه دکتر محسن اسماعیلی که روزهای چهارشنبه بعد از نماز مغرب و عشا در شهادتگاه شهید بهشتی واقع در چهار راه سرچشمه برگزارمی شود)